Comente editore apo semper crètidu a s’importu mannu chi tenet sa limba sarda in chistiones de identidade e natzionalitàrias. Agiungo de prus, pro me sa chistione natzionale sarda non s’at a risòlvere si non si risolvet sa chistione de sa limba. In cale si siat dibàtidu a inghìriu de s’autodeterminatzione de su pòpulu sardu sa limba est semper su “cumbidadu de pedra”. Si cumprendet, pro ite ca s’argumentu est complicadu, ispinosu, prenu de artanas polìticas e gènerat cuntierras infinidas.
Sos sardos ant dimustradu, prus de una borta, s’afetu pro sa limba issoro. Est un’ispantu a pàrrere meu sa vitalidade de sa limba in sa sotziedade, nointames sa polìtica e sas istitutziones locales ant fatu pagu e cuddas istatales nudda pro non nàrrere dannu. Est ora de cambiare àndala, sa situatzione est recuperàbile, ma ddoe cheret volontade, coràgiu, manu firma e visione polìtica cara a su benidore. Sena de fàghere nudda amus a pèrdere una de sas fundamentas de sa Natzione, forsis sa prus importante de totus. Sena de sa limba nostra no amus a èssere prus sardos!
Sa limba depet torrare a intro de sa sotziedade e mescamente in cuddos logos chi ant cuntribuidu a dd’eclissare: s’iscola, sos mèdios de comunicatzione, sa literadura, su cummèrtziu, s’amministratzione pùblica. Nos depimus torrare a leare su chi nos ant leadu… sos àteros non nos ant a intregare nudda, antis! Est possìbile a fàghere torrare su prestìgiu a sa limba nostra, tenimus sas leges e sas ainas pro pòdere bìnchere custa isfida. Ddoe cheret massimamente cunvintzione e atrivimentu personale e polìticu.
A chent’annos dae sa nàschida de “Il Solco” depimus decrarare: Sardos, ajò, torremus a su surcu!
Francesco Cheratzu, editore Condaghes.
